“สามเกลอ” โดย ป.อินทรปาลิต

มีใครรู้จักป.อินทรปาลิตบ้าง

อบ.รู้จักครั้งแรกจากการอ่านหนังสือมือสองตอนอายุสัก 13-14 ปี ตอนนั้นเจอ “สามเกลอ” ที่ตลาดนัดขายของเก่าคลองถม ไม่รู้หรอกว่าเกี่ยวกับอะไร

อ่านเล่มแรกแล้ว หัวเราะไม่หยุด ทั้งตื่นเต้น ทั้งดราม่า ไม่เคยได้รับอรรถรสจากการอ่านแบบนี้มาก่อน เจอสามเกลอเข้าไปติดกับจนหลังจากนั้นจะไปคลองถมทุกอาทิตย์กลางคืนเพื่อคุ้ยหา “สามเกลอ” ตามกองหนังสือเก่าๆพร้อมไฟฉายในมือ ได้มาเล่มละสามบาทมั่ง ห้าบาทมั่ง วันไหนเจอหลายเล่มหน่อย จะเอ็นโดรฟินหลั่งเป็นพิเศษ กลับมานอนอ่านสบายใจเฉิบ

“สามเกลอ” ของ ป.อินทรปาลิต เป็นชุดเรื่องสั้นยาวเป็นพันๆตอนตามที่นักเขียนจะทะยอยพิมพ์ออกมาในช่วงนั้น ตัวละครหลักคือมหาเศรษฐีสามคนชื่อ พล (สุดหล่อแต่เจ้าชู้ระเบิดระเบ้อ) นิกร (ทะเล้น ลิเก) กิมหงวน (เจ้าสัวที่ชอบเลือดขึ้นหน้า)

แต่ละตอนจะ improvise อิงตามเหตุการณ์ในสังคมยุคนั้น ไม่ว่าจะเป็นสงครามโลก (ตัวละครก็จะกลายเป็นทหารไปรบด้วย เป็น adventure สงครามไป) ผีแม่นาคพระโขนงกำลังฮิต คนนิยมไปเรียนเมืองนอก (และกลับมามักจะ ‘กระแดะ’ พูดไทยไม่ชัดเสียแล้ว – นักเขียนชอบขยี้ปมนี้บ่อยๆ ทำให้เห็นภาพลักษณ์ stereotype ของนักเรียนนอกในยุคนั้น) แฟรงเกนสไตน์ (อิงตามหนังฝรั่งที่กำลังฉายในเมืองไทยในขณะนั้น) รถเก๋งคาดิลแลคควบด้วยความเร็วสูง 40 กม.ต่อชม.ไปยังย่านอาบอบนวดแถวแฮ้ปปี้ฮอลล์ (นั่นคือเร็วมากแล้วสำหรับรถยุคนั้น?) ตอนผีหลอก ฯลฯ

มีอยู่ตอนนึงที่สะดุดเป็นพิเศษ คือตอน “รัฐนิยม” ที่นักเขียนผูกความเป็นไทยในยุคนั้นคือ ยุคจอมพลป.พิบูลสงคราม แทรกไว้ในทัศนคติของตัวละครแทบจะทุกอณู ไม่ว่าจะเป็นความรักชาติ มารยาทแบบไทยๆ การสนับสนุนของทำในไทยและเลิกใช้ของนอกตามสโลแกน “ไทยทำ ไทยใช้ ไทยเจริญ” 

ทำให้เราเข้าใจสภาพสังคมในยุคนั้นเลยอ่ะ 

จะว่าไป ป.อินทรปาลิตเป็นนักเขียนที่เก่งมาก เรื่อง “เสือใบ” และ “เสือดำ” ของเขาป๊อบมากในช่วงนั้นจนมีจำนวนโจรเพิ่มขึ้นเพราะอยากเท่ห์อย่างเสือใบ/ดำมั่ง นักเขียนเล่าในหนังสืออัตชีวประวัติของเขาว่าถึงกับเคยโดนตำรวจ (นักเขียนชอบเรียกว่า ‘ปูลิส’) เรียกมาคุยเพื่อปรับทัศนคติ 5555 บอกให้เขียนดีๆหน่อยเซ่ ปั้ดโธ่!  อย่าให้โจรมันเท่ห์นัก… คุ้นๆป่ะ 

นอกจากตอนสั้นแล้ว ป.อินทรปาลิตยังเขียนตอนยาวออกมาหลายตอนด้วย ขอบอกว่าสนุกสุดใจ เป็นตอนสามเกลอผจญภัยใต้ทะเลมั่ง หาเกาะมหาสมบัติสู้กับโจรสลัดมั่ง ออกรบในสงครามบ้าง เข้าป่าเจอชาวป่า พระแม่อุมา เสือสมิง ฯลฯ อารมณ์โดเรม่อนเน้นตอนสั้นแต่พอออกตอนยาวมาทีนี่ฮุก!!

สนุกเว่อร์วัง ฮา เศร้ารักโศก (บทจะเศร้า ก็น้ำตาอาบแก้มเลยค่ะ) ตื่นเต้น ระคนกับไป 

นี่แหละ หนังสือชุดนี้ที่หล่อหลอมความ “ติงต๊อง” ในตัวอาบันมาตั้งแต่เด็ก สารภาพเลยว่าได้ความต๊องส่วนใหญ่มาจากสามเกลอ

วันนี้เลยขอรำลึกถึงนักเขียนในดวงใจคนนี้ด้วยนะคะ “ป.อินทรปาลิต”

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s